Τελευταία Νέα
Home / Άρθρα / «Το Χαρούμενο Χωριό» του συναδέλφου Πέτρου Τσιφτσή

«Το Χαρούμενο Χωριό» του συναδέλφου Πέτρου Τσιφτσή

Γυρίζοντας πίσω, στα παιδικά χρόνια, θυμάται κανείς στιγμές, εικόνες, πρόσωπα, φίλους… Το πρώτο σχολείο, το πρώτο ποδήλατο –αν υπήρχε, την πρώτη σχολική εκδρομή…

Η πρόσοψη της Κατασκήνωσης ΕμπορικήςΙονικής που λειτούργησε από το 1947.

Η πρόσοψη της Κατασκήνωσης Εμπορικής-Ιονικής που λειτούργησε από το 1947.

Κάπως έτσι μού ήρθε η ιδέα να γράψω δύο λόγια στο περιοδικό μας για το Χαρούμενο Χωριό. Πολλοί θα το ξέρετε. Συνάδελφοι από την τράπεζα που δουλεύαμε τόσα χρόνια. Είτε γιατί πήγαιναν οι ίδιοι, όταν ήσαν παιδιά, είτε γιατί έστελναν τα παιδιά τους, όταν απέκτησαν… Ήταν οι κατασκηνώσεις του «Χαρούμενου Χωριού».

Τα παιδιά που συμμετείχαν χωρίζονταν σε τρείς ηλικιακές κατηγορίες: τα πολύ μικρά παιδιά, μέχρι 8 περίπου ετών, πρώτη κατασκηνωτική περίοδος, τα μεγαλύτερα αγόρια, στην δεύτερη και τα μεγαλύτερα κορίτσια στην τρίτη. Από τις 20 περίπου του Ιουνίου μέχρι το τέλος Αυγούστου τα παιδιά θα φιλοξενούνταν σε έναν πολύ όμορφο χώρο με κτηριακές εγκαταστάσεις, στην Βαρυμπόμπη λίγο έξω από την Αθήνα. Οι αναχωρήσεις γίνονταν από το Μουσείο της Αθήνας με λεωφορεία. Με νοσταλγία έρχονται στο μυαλό όμορφες εικόνες τώρα που τις θυμάμαι. Σαν μία πολυήμερη σχολική εκδρομή.

Οι παιδικές φωνές, τα γέλια, σκέπαζαν τον θόρυβο της οδού Πατησίων. Νέα πρόσωπα, παλιοί παιδικοί φίλοι από τα προηγούμενα χρόνια που ξανασυναντιούνται, παλιοί και νέοι συνοδοί των παιδιών, όλοι μαζί ένα χαρούμενο σύνολο επιβιβάζονταν στα λεωφορεία… Φεύγαμε για την κατασκήνωση της Βαρυμπόμπης. Εκεί μάς περίμεναν οι υπεύθυνοι της κατασκήνωσης.

Το θεατράκι μας.

Το θεατράκι μας.

Το καλόγουστο και καλοφτιαγμένο κτήριο της κατασκήνωσης του τραπεζικού συγκροτήματος του Ανδρεάδη για την Εμπορική και την Ιονική & Λαϊκή τράπεζα περίμενε φιλόξενο, ηλιόλουστο και πεντακάθαρο, μέσα στα πεύκα, να υποδεχθεί τα παιδικά χαμόγελα. Αρχικά η κατασκήνωση του συγκροτήματος των δύο τραπεζών, στην οδό Πεύκων 13, λειτουργούσε αυτόνομα, με δικά του μαγειρεία, θαλάμους, τραπεζαρία, ιατρείο. Θυμάμαι αμυδρά τον αρχηγό της κατασκήνωσης στις αρχές της 10ετίας του ΄60. Ήταν ο Μερκούρης. Δεν ζει πλέον. Αργότερα, τα επόμενα χρόνια, η κατασκήνωσή μας ενώθηκε με την κατασκήνωση των υπαλλήλων του ΗΣΑΠ, -ΕΗΣ τότε, των ηλεκτρικών σιδηροδρόμων της Αθήνας, που ανήκαν και αυτοί στο συγκρότημα Ανδρεάδη και βρίσκονταν εκατό περίπου μέτρα πιο κάτω, στην οδό Πεύκων αρ. 21. Αυτή η κατασκήνωση λειτουργούσε από το 1947 και είχε μεγαλύτερους χώρους για τις παιδικές/κατασκηνωτικές δραστηριότητες. Τα επάνω κτήρια, τα κτήρια της Εμπορικής-Ιονικής, παρέμειναν μόνο για την ξεκούραση και τον ύπνο των παιδιών των υπαλλήλων των δύο τραπεζών. Όλες οι λοιπές δραστηριότητες λάμβαναν χώρα στην μεγάλη έκταση των εγκαταστάσεων των ΕΗΣ. Θυμάμαι τον γελαστό φύλακα των εγκαταστάσεων, τον Λεωνίδα, που μας υποδέχονταν πάντα με καλά λόγια αλλά και το στοργικό καλωσόρισμα της Ειρήνης (Ρένα) Ζολώτα – Τζιρά, που ήταν η υπεύθυνη των κατασκηνώσεων.

Τα παιδιά χωρίζονταν σε ομάδες και διάλεγαν ένα χώρο μέσα στα πεύκα, όπου θα ήταν η «έδρα» της ομάδας τους. Επέλεγαν με τον επιβλέποντα ομαδάρχη τους μία ονομασία και μαζί έφτιαχναν ένα μικρό δίστιχο ή τετράστιχο που το φώναζαν όλοι μαζί, με ρυθμό, στις εκδηλώσεις της ομάδας τους. Ήταν η κατασκηνωτική «κραυγή» τους. Θυμάμαι κάποια ονόματα ομάδων: Αργοναύτες, Πειρατές, Ατρόμητοι, Θαλασσόλυκοι κ.ά.

Οι δραστηριότητες των κατασκηνωτών πολλές. Καλλιτεχνήματα από λάσπη ή πέτρες, κατασκευή της καλύβας τους, καθορισμός του χώρου της κάθε ομάδας με πέτρες, καθαρισμός του και άλλα πολλά. Το καμπανάκι στο κέντρο του υπαίθριου χώρου δραστηριοτήτων των ομάδων σήμαινε διάφορες κοινές εκδηλώσεις. Φαγητό στις 10πμ, λήξη των εργασιών, προετοιμασία για την επίσκεψη στο χώρο των ομάδων του αρχηγού και υπευθύνου του εκπαιδευτικού προγράμματος, που ήταν ο Λάκης Κουρετζής. Όλοι τον φώναζαν με το κατασκηνωτικό του όνομα: «Μπαλού». Στο τέλος της 10ετίας του ’60 προστέθηκαν και θαλάσσια μπάνια… Το καμπανάκι μας σήμαινε την ώρα για το μεσημεριανό φαγητό και ακολουθούσε η μεσημεριανή ξεκούραση των παιδιών στους θαλάμους.

Το απόγευμα άρχιζαν τα ομαδικά παιχνίδια στο δάσος: ιχνηλασίες, ανακάλυψη κρυμμένων θησαυρών, εξερευνήσεις, αθλητικές δραστηριότητες. Το συγκρότημα των κατασκηνώσεων διέθεταν πολλές και πλούσιες αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους ψυχαγωγίας. Το σούρουπο κτυπούσε πάλι το καμπανάκι. Όλες οι ομάδες συγκεντρώνονταν στο κέντρο του χώρου, όπου και ο ιστός της σημαίας, και, μετά την υποστολή της, ο Μπαλού και οι συνεργάτες του ανακοίνωναν την βαθμολογία των ομάδων για τις δραστηριότητες της ημέρας και ακούγονταν οι «κραυγές» τους… Ακολουθούσε το βραδινό φαγητό.

Στην άκρη των εξωτερικών χώρων και δίπλα από τις αθλητικές εγκαταστάσεις της κατασκήνωσης υπήρχε ένα μικρό, κοίλο, πέτρινο θεατράκι. Το θεατράκι των παιδιών. Μετά το βραδινό φαγητό, μέχρι αργά τη νύχτα, κάθε βράδυ, μαζί με τους ήχους του δάσους εξελίσσονταν οι καλλιτεχνικές δημιουργίες των ομάδων. Θεατρικά σκετς, μουσική, κινηματογράφος, τραγούδια… Ήταν ο πιο αγαπημένος χώρος των παιδιών. Στο τέλος, όλα μαζί, τραγουδούσαν μια προσευχή που και τα νυχτοπούλια σιγούσαν για να την ακούσουν: Θεέ, την ώρα τούτη, τη στιγμή – στην άδολη καρδιά μας φανερώσου…

Ο χώρος συγκέντρωσης στο καμπανάκι.

Ο χώρος συγκέντρωσης στο καμπανάκι.

Στιγμές αξέχαστες, παιδικές, νεανικές, χαρούμενες, δημιουργικές, χωρίς άγχος. Στιγμές που έμειναν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη, που δεν μπόρεσαν και δεν θα μπορέσουν ποτέ να αλλοιώσουν ή να σβήσουν τα χρόνια. Φιλίες που νίκησαν τον χρόνο και μεγάλωσαν, ο Ηλίας, ο Αντώνης, ο Γιώργος, η Βούλα, η Κατερίνα, η Μαίρη….

Τα χρόνια πέρασαν. Σήμερα τα επάνω κτήρια της Εμπορικής – Ιονικής δεν είναι πλέον κατασκηνωτικά κτήρια. Νοικιάστηκαν από την Αλφα τράπεζα στα Μοντεσσοριανά Σχολεία, μαζί με τις αθλητικές εγκαταστάσεις τους, και ίσως και το ΘΕΑΤΡΑΚΙ μας. Έγιναν θυσία στο βωμό του κέρδους. Οι θύμησες, όμως, τόσων παιδιών τότε, δεν νοικιάζονται και δεν σβήνουν. Το «Χαρούμενο Χωριό» παραμένει και θα παραμένει στις μνήμες και στις καρδιές όσων το βίωσαν.

58-%cf%83%ce%b5%ce%bb-%cf%84%ce%bf-%cf%87%ce%b1%cf%81-%cf%87%cf%89%cf%81-%ce%bf-%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b6%ce%ae%cf%82Συναντήσεις των φίλων του Χαρούμενου Χωριού γίνονται και σήμερα, κάθε Πέμπτη στο Θέατρο Ημέρας στις 8 το βράδυ (Ν. Γεννηματά 20 στην Αθήνα) με θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις ή άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πάντα με την καθοδήγηση του αγέραστου Λάκη Κουρετζή. Του Μπαλού.

Ο Λάκης Κουρετζής είναι Παιδαγωγός – Σκηνοθέτης – Συγγραφέας, Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικός σε θέματα αισθητικής παιδείας και παιδευτικής θεατρικής έκφρασης. Σπούδασε στην Αυστρία, στην Γερμανία και στην Ελβετία Ψυχολογία της Παιδαγωγικής Αισθητικής Αγωγής και έκφρασης του παιδιού στο Θέατρο.

Scroll To Top