Τελευταία Νέα
Home / Ανακοινώσεις / ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ…. Άρθρο του συναδέλφου Θωμά Καρακάση – Καβάλα

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ…. Άρθρο του συναδέλφου Θωμά Καρακάση – Καβάλα

555Μπορεί η κυβέρνηση, με τη συνεργασία ικανών επιστημόνων, ν’ αντιμετώπισε ικανοποιητικά την πανδημία του κορονοϊού, και να είναι άξια συγχαρητηρίων, ωστόσο αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να μας αποπροσανατολίσουνε από τα τεράστια και επικίνδυνα προβλήματα που μας περιτριγυρίζουνε και απειλούνε όχι την υγεία μας μόνο, αλλά την επιβίωση μας. Απειλές που τρέχουνε με τεράστια ταχύτητα και δεν εξαρτώνται από αποφάσεις δικές μας, αλλά από σχέδια και φιλοδοξίες άλλων. Εάν καθίσει κάποιος να σταθμίσει τη φιλικότητα των χωρών που μας περιβάλουνε, θα διαπιστώσει ότι οι περισσότερες είναι όχι φιλικές σε μας , αλλά προς τη Τουρκία (Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία, Λιβύη). Το φιλικό Ισραήλ έχει εσωτερικά προβλήματα, και η Αίγυπτος οικονομικά προβλήματα.

Όσον αφορά συγκεκριμένα τη Λιβύη, κάποιοι εδώ πολιτικοί, ηλιθιωδώς χαιρόντουσαν μαζί με τη Χίλαρυ Κλίντον για τον δημόσιο ανασκολοπισμό του φιλέλληνα Καντάφι στην «Αραβική άνοιξη». Σήμερα το κενό εξουσίας στη Λιβύη, το εκμεταλλεύεται η Τουρκία, που το λιγότερο που θα κερδίσει, μετά την οποιαδήποτε παύση εχθροπραξιών θα είναι κάποιες αεροναυτικές βάσεις, Νότια της Ελλάδας. Ανατολικά μας απειλεί η ίδια, βόρεια οι βάσεις της σε Αλβανία. Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι στη Συρία και στη Λιβύη, όπου εμπλέκονται οι μεγάλες δυνάμεις, θα κερδίσει λίγα. Αλλά στην Ελλάδα και Κύπρο, μετά από «συνομιλίες» υπό την επίβλεψη και πειθαναγκασμό των μεγάλων δυνάμεων, μπορεί να κερδίσει πολλά. Και αυτό επιδιώκει. Όσον αφορά την πολυδιαφημιζόμενη «οικονομική επανεκκίνηση », αυτή δεν μπορεί να υπάρξει όταν κάθε μέρα απειλούμαστε από τον τουρκικό επεκτατισμό.

Τι περιμένει για να κατανοήσει αυτή την πραγματικότητα η τωρινή κυβέρνηση που μόλις ανήλθε στην εξουσία, υποχρεώθηκε να κάνει τα αντίθετα από εκείνα που προεκλογικά ψηφοθηρικά έλεγε; Τι να περιμένεις από μια «επανεκκίνηση» της οποίας μακροπρόθεσμο μοντέλο παραμένει δυστυχώς εκείνο μιας χώρας γκαρσονιών, χρυσής βίζας, καζίνο, και των… λαθρομεταναστευτικών κέντρων φιλοξενίας, για κατατρεγμένους Κογκολέζους, Αφγανούς, Πακιστανούς, Σομαλούς, μέσω Τουρκίας!! και όχι εκείνο στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής της μεταποίησης, της στήριξης στην αμυντική βιομηχανία, της ενίσχυσης της διεθνούς θέσης της Ελλάδας. Με λίγα λόγια: κατάσταση τσίρκο! Καταλαβαίνω την κατάσταση της οικονομίας, για την οποία δεν ευθύνεται μόνο η τωρινή κυβέρνηση.

Καταλαβαίνω ότι ΔΥΣΤΥΧΩΣ ο τουρισμός είναι βασική πηγή εσόδων για την Ελλάδα (25-30% Α.Ε.Π.), λες και είμαστε νησάκι στη Καραϊβική, επειδή εκεί μας κατάντησαν οι επιθυμίες, εντολές και συμφέροντα διαχρονικών «συμμάχων», «εταίρων», και κρατικοδίαιτων «επιχειρηματιών», οι οποίοι αντί να επενδύσουν στην Ελλάδα, μεταφέρουνε τις επιχειρήσεις τους και την έδρα τους εκτός Ελλάδας. Έτσι, το Ελληνικό σενάριο, στην πορεία προς την κανονικότητα, διαγράφεται σκοτεινό και η συρρίκνωση του ΑΕΠ και της δραστηριότητάς της Ελλάδας κινδυνεύει να είναι αβυσσαλέα εξαιτίας της μεγάλης εξάρτησής της από τον τουρισμό . Επιπλέον η Ελλάδα σαν μέλος της ευρωζώνης θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερα προβλήματα ρευστότητας, σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες που διατήρησαν το εθνικό τους νόμισμα, και έχουνε το δικαίωμα εκτύπωσης χρήματος, το οποίο δεν δημιουργεί χρέος προς το εξωτερικό και το οποίο εξασφαλίζει ανετότερη αντιμετώπιση της κρίσης, στο εσωτερικό τους.

Έτσι λοιπόν τα Ελληνικά πολιτικοοικονομικά συμφέροντα τρέχοντας πίσω από τις επιδιώξεις, στρατηγικές και οικονομικές, των μεγάλων δυνάμεων, μοιάζουνε να έχουνε αποδεχθεί τη μοίρα τους, που είναι αυτή της υλοποίησης των συμφερόντων και επιδιώξεων ξένων δυνάμεων, με αντάλλαγμα την ύπαρξη τους σε κάποια περιοχή με κάπως περιορισμένη εθνική κυριαρχία. Συμπέρασμα που βγαίνει από άρθρα των τριών δανειακών συμβάσεων, που έχουνε συνυπογράψει τα τρία πρώτα στη Βουλή κόμματα, με επιδίωξη τους την όσο το δυνατόν υψηλότερα θέση τους, στην ξενόδουλη ευνοιοκρατία και για το λόγο αυτό είναι πρόθυμα να υποχωρούνε και να παραχωρούνε κομμάτια Εθνικής κυριαρχίας ( λίγα μέτρα γης!!!), και Εθνικής Ιστορίας.

Εδώ είναι τώρα που τα συμφέροντα της Γερμανίας συμπίπτουνε με αυτά της Τουρκίας, σε βάρος της Ελλάδας. Η Γερμανία θεωρεί ότι για να επικρατήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρειάζεται διεύρυνση του «ζωτικού χώρου» της, όπως έλεγε και ο Χίτλερ, και πέρα από αυτήν, προς τα Βαλκάνια, την Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, και ότι αυτό μπορεί να το πετύχει με τη διαχρονική φίλη και σύμμαχο της Τουρκία, που έχει καταφέρει να έχει παρουσία στα Βαλκάνια αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Αφρικής.

Η Γερμανία πιστεύει ότι εκείνα που είχε να κερδίσει από την Ευρώπη τα έχει πάρει, στραγγαλίζοντας αρχικά οικονομικά τις χώρες, όπως Ελλάδα, Ιταλία. Δηλώσεις Γερμανών πολιτικών ότι νοιάζονται για το καλό της Ευρώπης, δεν πρέπει να παίρνονται στα σοβαρά, λόγω του μη «πρότερου εντίμου βίου» της. Δεν αναφέρομαι στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, απ’ όπου ακόμη μας οφείλει επανορθώσεις και αποζημιώσεις, ούτε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (όπου πρωτοστάτησε) αλλά για όσα κάνει σε βάρος της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια.

Έτσι λοιπόν οι σχεδιασμοί και τα συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής Γερμανίας συναντιόνται σε πολλά επίπεδα με αυτά της ισλαμιστικής Τουρκίας. Μεγάλες οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, μεγάλη αγορά 80 εκατομμυρίων η Τουρκία, δυνατότητες για επενδύσεις και δουλειές, σημαντική παρουσία της Άγκυρας στην περιοχή (Βαλκάνια, Μεσόγειος, Μ. Ανατολή, Β. Αφρική). Οι γέφυρες και ο άξονας υπήρχαν από παλιότερα. Τώρα όμως, έχουν δυναμώσει και φαίνεται όλο και καθαρότερα ότι η Γερμανία βάζει το χρήμα, και η Τουρκία τις γνωριμίες όπου αυτό μπορεί ν’ αξιοποιηθεί.( Αν διαβάσει κάποιος την ιστορία του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου θα δει ότι και εκεί οι ισλαμικές χώρες και λαοί Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, ήτανε φανερά με τον Χίτλερ).

Απέναντι στα παραπάνω οι Ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν διαμαρτύρονται, αλλά αυτοπεριθωριοποιούνται δεχόμενες να συζητάνε φανερά για ζητήματα που αφορούνε εμάς αλλά χωρίς εμάς η Γερμανία, Τουρκία και άλλες χώρες «φίλες» και «εταίρες». Π.χ. κατάσταση στη Λιβύη. Οι συνεχείς και δημόσιες καταγγελίες των τουρκικών απειλών, και η χρησιμοποίηση ακυρωτικών δικαιωμάτων που έχουμε στα διάφορα συμβούλια, μαζί με την αποκάλυψη του ρόλου των εταίρων και συμμάχων μας Γερμανών, είναι το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε, κι όχι να απευχόμαστε παθητικά να μη συμβεί «ατύχημα». Το περισσότερο για να το κάνεις πρέπει να είσαι ηγέτης και όχι συνεπώνυμος, όπως οι περισσότεροι «γόνοι» στην Ελληνική Βουλή.

ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ

Scroll To Top