Τελευταία Νέα
Home / Ανακοινώσεις / 19η ΜΑΪΟΥ 1919 – 19η ΜΑΪΟΥ 2020 101 χρόνια από την Γενοκτονία των Ποντίων. Επιμέλεια κειμένου, του συναδέλφου Δημήτρη Ζαχόπουλου- Χωριστή Δράμας

19η ΜΑΪΟΥ 1919 – 19η ΜΑΪΟΥ 2020 101 χρόνια από την Γενοκτονία των Ποντίων. Επιμέλεια κειμένου, του συναδέλφου Δημήτρη Ζαχόπουλου- Χωριστή Δράμας

97517442_2826404214138597_8544019927021912064_nΗμέρα μνήμης για τους 353.000 χιλ. νεκρούς.

Οι πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας 1916-1922

Επιμέλεια κειμένου, του συναδέλφου Δημήτρη Ζαχόπουλου- Χωριστή Δράμας

Τι σημαίνει Γενοκτονία.

Πριν από τον όρο Γενοκτονία υπήρχε ο όρος εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στην Δίκη της Νυρεμβέργης το 1945 όπου δικάστηκε η ηγεσία των Ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει την μεθοδική εξολόθρευση, ολική η μερική μιας εθνικής φυλετικής, η θρησκευτικής ομάδας. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Ο Γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση λοιπόν των Ελλήνων του Πόντου επειδή ήταν Έλληνες Χριστιανοί.

19 Μαϊου 1919. Η καταραμένη ημέρα για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στην Σαμψούντα για να ειρηνεύσει δήθεν την περιοχή. Με το σύνθημα <η Τουρκία στους Τούρκους>, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεότουρκων για την τελειωτική εξόντωση του Ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο. 353.000 χιλ. καταγεγραμμένοι επίσημα του Ελληνισμού νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι, αποτελούν πάντοτε για τους Πόντιους μια μνήμη στοιχειωμένη στην ψυχή. Κάθε χρόνο την ημέρα αυτή ανά τον κόσμο διάσπαρτος Ποντιακός Ελληνισμός, αμάχητο τεκμήριο και ζωντανό κομμάτι του οικουμενικού Ελληνισμού, επιβεβαιώνει την ισχυρή θέληση και αγωνιστικότητά του, το χρέος και το εθνικό καθήκον του για την με κάθε θεμιτό μέσο διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας.

Αν και η τελική φάση εξόντωσης του Ελληνισμού ξεκίνησε με την επανάσταση των Νεότουρκων, το 1908, το απάνθρωπο φαινόμενο της Γενοκτονίας αιώνες χαρακτήριζε την πολιτική των εκάστοτε Οθωμανικών και μετέπειτα Νεοτουρκικών κυβερνήσεων. Από την ήττα στο Ματζικέρτ (1071) εως την πτώση της Αυστροουγγαρίας των μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1461) από την εποχή του Α” Π.Π.(1915) ως την συνθήκη της Λοζανης(1923) ένας ήταν ο στρατιωτικός στόχος της Τουρκίας, η εξόντωση του Ελληνισμού. <Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε,< η εμείς θα επιζήσουμε η εσείς> δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός, Σεφκέτ Πασάς, τον Ιούλιο του 1909 στον μεγάλο Πατριάρχη του Γένους Ιωακείμ Γ’. Οι Γερμανοί ,που ήταν οι ηθικοί αυτουργοί και καθοδηγητές των εγκληματιών ,έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμένιους ως φραγμό, εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο καθοδηγητής των Τούρκων στρατηγός Λιμάν Φον Σάντερς υποστήριζε τα εξής. <Η Τουρκία δεν έχει ουδεμία ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων>. Για να μην προκληθεί αντίδραση στον <πολιτισμένο> κόσμο προτείνει, ως τελική λύση, τον λευκό θάνατο, τις ατελείωτες οδοιπορίες.

<<Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς>>, έλεγε στους Τούρκους ο Σάντερς. Από την στιγμή εκείνη (1014) ο Ελληνισμός δεν υπήρχε. Εκμεταλλευόμενοι και τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των Χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η εξόντωση. Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα Άμελε Ταμπουρού ,στα τάγματα θανάτου και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του <λευκού θανάτου>.

353.000 χιλ. Πόντιοι πεθαίνουν από φρικτό θάνατο. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες των μαρτυρίων του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη. Γέροι, νέοι, παιδιά, ασθενείς και ανήμποροι, γυναίκες και κορίτσια, εγκαταλείποντας τα πάντα, οδηγούνται βίαια και υποχρεωτικά σε ατελείωτες πορείες στην ενδοχώρα, κάτω από τον καυτό ήλιο, αλλά και την παγωνιά, σε όρη και δύσβατα βουνά, πεινασμένοι, χωρίς καμιά φροντίδα, χωρίς κατάλληλο ρουχισμό σε μια ατελείωτη πορεία θανάτου. Δικαστήρια παρωδία στήνονται για να δικαστούν και να καταλήξουν στην κρεμάλα, με συνοπτικές διαδικασίες, η θρησκευτική πολιτική και πνευματική ηγεσία της Αμισού και της Πάφρας. Ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση των Ρώσων από την Τραπεζούντα, η κατάσταση στον Πόντο και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο ήταν τραγική. Γνωστά ανυπότακτα στοιχεία συνέχιζαν να οργιάζουν κάθε νύχτα στα Ελληνικά χωριά, πυροβολώντας, λεηλατώντας και βιάζοντας . Η ζωή των Ελλήνων είχε καταντήσει ένα απέραντο μαρτυρολόγιο. Ο Αμερικανός πρέσβης Μορκεντάου, μάταια προσπαθεί να συνεγείρει συνειδήσεις και δηλώνει ότι τα δεινά των Ελλήνων ήταν εξ ίσου μεγάλα με των Αρμενίων και ξένοι μάρτυρες όπως ο Σάρτιο να ομολογούν ότι όσοι δολοφονούνταν ήταν τυχερότεροι. Οι κραυγές των αθώων θυμάτων φτάνουν παντού. Στην Ελλάδα στην Ευρώπη αλλά και στην μακρινή Αμερική. Στους Έλληνες της διασποράς. Ακόμα και μέσα στην ίδια την Τουρκία. Μάταιες οι φωνές διαμαρτυρίας και οι διεθνείς αντιδράσεις.

Στις 8 Απριλίου 1921 ο βουλευτής Κ. Φίλανδρος μιλώντας στην Ελληνική Βουλή για την γενοκτονία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής : <<Αι γραίαι και οι γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εις τας ερήμους, όπου γυμνοί, άστεγοι και νήστεις, σωρηδόν απέθνησκον. Αλλά και οσάκις την μακρόν πεζοπορίαν διεδέχετο η δια του σιδηροδρόμου μεταβίβασις των ειλώτων εξετυλίσσοντο σκηναί φρικτοτέρας τραγωδίας. Εσταμάτα το τραίνον μέσα εις την έρημον, δια να ριφθώσιν απροστάτευτα τα δυστυχή εκείνα πλάσματα εις την διάκρισιν των αγρίων θηρίων και ανθρωπόμορφων θηρίων. Δυστυχής μητέρα, εστοιβαγμένη μετ άλλων γυναικών εντός σκευοφόρου βαγονιού, βλέπουσα κινδυνεύον το τέκνον της από ασφυξίαν, ετόλμησε να ζητήσει βοήθεια. Πάρευθυς Τούρκος χωροφύλαξ αρπάσας από την αγκάλην της μητέρας το τέκνον της, το εξεσφενδόνισεν εκ του παραθύρου εις το κενόν, ενώ το τραίνο εξηκολουθει τρέχον εις την απέραντη έρημον. Άλλαι μητέρες ευρέθησαν παγωμέναι εις τα χιονισμένα όρη με τα δυστυχή μικρά των κρεμασμένα απο ξηρούς μαστούς.!……. Οι Ελληνικοί πληθυσμοί δεν φονεύονται απλώς με μαχαίρια και όπλα. Πεθαίνουν ύστερα από φρικτά μαρτύρια, πρωτοφανή στην ανθρωπίνη ιστορία. Και όχι μόνο άνδρες αλλά γυναικόπαιδα, χωρίς διάκρισι ηλικίας. Η επιστράτευση των χριστιανών, η αποστολή τους σε τάγματα εργασίας, η βάναυση μεταχείρισή τους δημιούργησαν ένα πλήθος φυγοστράτων και λιποτακτών οι οποίοι άρχισαν να κρύβονται στα βουνά, Άνθρωποι απλοί, κυρίως αγρότες και κτηνοτρόφοι αντιστάθηκαν στην Τουρκική βία, ενέπνευσαν χιλιάδες αφοσιωμένους μαχητές και έσωσαν χιλιάδες άμαχο πληθυσμό. Άγνωστο στους περισσοτέρους Έλληνες το ηρωικό αντάρτικο του Πόντου. Γυναίκες και άνδρες αγωνίστηκαν σκληρά, αβοήθητοι από την Μητέρα Πατρίδα για να περισώσουν ότι μπόρεσαν. Κι όταν ήρθε το τέλος, οι Ελληνικοί πληθυσμοί πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς. Ξεριζωμένοι από τις προαιώνιες πατρίδες με μοναδικές αποσκευές τις μνήμες και τον πόνο στην καρδιά τους, εγκαταστάθηκαν στις νέες πατρίδες. Με την δύναμη της ψυχής τους, την εργατικότητα και την θέλησή τους, έστρωσαν από την αρχή το τραπέζι για να απλωθούν τα εδέσματα της προόδου, της δημιουργίας και της ομορφιάς, Το φτωχικό και άγονο χώμα της καινούργιας γης τους μεταμορφώθηκε σε αφράτη και γόνιμη γη. Πότισαν με ιδρώτα και δάκρυα τα σπαρτά τους. Ανάστησαν χωριά και πόλεις. Μεγάλωσαν παιδιά και οι χαρές γέμισαν τα σπίτια. Άνθισαν τα βλαστάρια της και πλούσια και ευλογημένα πλημμύρισαν την Ελλάδα.

Η λύρα άναβε φωτιές και τα τραγούδια έδιναν και έπαιρναν.Τραγούδια για τον ξεριζωμό, για την αγάπη, τον θάνατο, την ζωή. Νοσταλγικά τραγούδια για την Πατρίδα. Αυτήν την πατρίδα που κάνει σήμερα τους χιλιάδες Πόντιους να την αναζητούν αν και δεν την γνώρισαν ποτέ, παρά μόνο από τα ακούσματα των πατεράδων και των παππούδων τους. Γιατί, η πατρίδα είναι αυτή που υπάρχουν οι ρίζες σου, αυτή που έχεις από τα ακούσματα, τις διηγήσεις των προγόνων σου. Είναι ιστορία των Ελληνικών πράξεων και του πολιτισμού που άφησαν οι πρόγονοί μας, που ξεριζώθηκαν βίαια από έναν τόπο που άφησαν χιλιάδες νεκρούς ανά τους αιώνες. Μέσα στην ψυχή μας κρατάμε δύο Πατρίδες. Εκείνη που μας άντρωσε κι εκείνη που δεν γνωρίσαμε ποτέ, μα που είναι τόσο γνωστή όσο το γλυκό φίλημα της μνας, λίγο πριν την καληνύχτα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αυταπόδεικτη ιστορική αλήθεια. Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει η να ξαναγράψει την ιστορία. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τις φωνέςς των νεκρών. Κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει το δικαίωμα στην μνήμη. <<Είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών των Γενοκτονιών ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίων των χριστιανών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914-1923 αποτέλεσε Γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων-Ασσυρίων-Ποντίων-Ελλήνων της Ανατολίας. Η 19 Μαϊου μας δίνει ακόμα μια αφορμή να ανασύρουμε μνήμες να αναλογιστούμε και να υμνήσουμε, να υποσχεθούμε, πως θα συνεχίσουμε να δίνουμε μαζί μια γροθιά, τον κοινό αγώνα για επιβίωση της ιστορικής μνήμης. Σήμερα το Ποντιακό στοιχείο δεν ζητιανεύει, δεν εκλιπαρεί, αλλά απαιτεί αυτό που δικαιούται. Την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίω. 101 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον μεγάλο ξεριζωμό.101 χρόνια σιωπής για το έγκλημα. ΓΙΑΤΙ ;;;

Οι γενιές που είναι θαμμένες στα πολυχιλιόχρονα χώματα, παραμένουν φρουροί της μνήμης και απαιτούν δικαίωση και γι αυτήν θα αγωνιστούμε ως το τελος. Καταραμένος να παραμείνω στην αδιάστατη αιωνιότητα. Αν ξεχάσω……

Το περήφανο βλέμμα του αδούλωτου Ποντίου, την λαλιά που φιμώθηκε και ξαναζωντάνεψε στην εξορία. Τις ρίζες που αρνούνται να πεθάνουν.

Βασσος Λυσαριδης

Την πατρίδαμ’ έχασα, άκλαψα και πόνεσα.

Λύουμαι κι’αρόθυμο, όι-όι ν” ανασπάλω κι” επορώ.

Μίαν κι” άλλο ΄σην ζωή μ” σο πεγάδι μ” σην αυλή μ”.

Νέροπον ας έπινα, όι-όι και τ” ομμάτα μ” έπλυνα.

Τά ταφία μ” έχασα ντ” έθαψα κι” ενέσπαλα.

Τ” εμετέρτς αναστορώ, όι-όι και ΄ς σο ψυόπο μ” κουβαλώ.

Εκκλησίας έρημα, μοναστήρα ακάντηλα,

πόρτας και παράθυρα, όι-όι επέμναν ακρόνυχτα….

Άντληση πληροφοριών- Θ. Ν. Ρωμανιδης

98193632_2826405960805089_6476073455526608896_n 98181302_2826405484138470_4255599492620877824_n 98075542_2826404750805210_6015451544609095680_o

Scroll To Top